พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงพระธรรม เพื่อทุกคนที่สะสมมาแต่ละอัธยาศัยที่เมื่อฟังแล้วจะเป็นประโยชน์ การที่จะละอกุศลนั้นยาก แต่อย่างน้อยก็รู้ว่า อกุศลควรละ ก็ยังเป็นหนทางที่จะทำให้ค่อยๆ ฟังพระธรรมเข้าใจขึ้น จนกระทั่งปัญญามีกำลังและปัญญาก็ทำหน้าที่ของปัญญาได้
เห็นคุณค่าสูงสุดของพระธรรมวินัย
ชาวพุทธหรือผู้ที่เข้าใจว่า ตนเองมีพระรัตนตรัยเป็นสรณะ ต้องไม่ลืมที่จะต้องศึกษาพระธรรมด้วย ไม่ใช่เพียงเข้าใจแต่ว่า พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงดับกิเลส ทรงเป็นพระบรมศาสดายิ่งใหญ่กว่าเทวดาพรหม มนุษย์ใดๆ ทั้งปวง ไม่ใช่เพียงเท่านั้น แต่พระองค์แสดงธรรมอะไร ที่จะเป็นประโยชน์กับผู้ฟังผู้ศึกษา พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นมิตรที่ประเสริฐที่สุด เพราะว่าทรงพระมหากรุณา ทุกอย่างที่ทำเพื่อประโยชน์ของผู้ที่ได้พบทั้งนั้น
ทุกคนรู้ว่าก่อนที่จะได้ฟังพระธรรม ไม่มีความรู้อะไรเลยทั้งสิ้นในสิ่งที่มีจริงในชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายแล้วก็จะไม่รู้อย่างนั้นไปตลอด ไม่มีใครสามารถที่จะให้ความจริงให้ความเข้าใจได้เลย แต่อานุภาพของธรรม ธรรมเตชะ แต่ละคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้เกิดสิ่งซึ่งไม่เคยเกิดในสังสารวัฏฏ์คือความเข้าใจถูกต้องในสิ่งที่มี และรู้ว่าผู้ที่สามารถที่จะรู้ความจริงที่สามารถที่จะทรงแสดงความจริงนี้ คือ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
ประโยชน์สูงสุด ก็คือว่า เมื่อมีความเข้าใจที่ถูกต้องแล้วเห็นคุณค่าแล้วก็ควรที่จะให้สิ่งที่มีค่านั้นกับคนอื่น อย่างที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระมหากรุณาทรงแสดงธรรมและพระภิกษุทั้งหลายท่านก็ศึกษาสืบทอดจนมาถึงผู้ที่เข้าใจธรรมได้ตามยุคตามสมัย ฉะนั้น ก็สมควรอย่างยิ่งที่จะรักษาพระธรรมวินัยไว้โดยการศึกษาด้วยความเคารพ ทั้งพระธรรมและพระวินัย เพราะฉะนั้น พุทธบริษัทก็ร่วมกันที่จะศึกษาให้เข้าใจก่อน ไม่ใช่คิดว่าพระธรรมวินัยเป็นอย่างนั้นหรืออย่างนี้ โดยที่ว่าไม่รู้เลยว่าแล้วจริงๆ พระธรรมคืออย่างไร และพระวินัยคืออย่างไร เมื่อมีคนที่ได้ศึกษาเข้าใจแล้วก็ร่วมกันช่วยให้คนอื่นได้เข้าใจถูกต้อง กล่าวถึงทั้งพระธรรมและพระวินัย สิ่งใดที่มีความเห็นต่างก็นำมาพิจารณาสนทนากันเพื่อที่จะได้เข้าใจถูกต้องว่าอะไรเป็นสิ่งที่ถูก มิฉะนั้น ก็รักษาพระธรรมวินัยไว้ไม่ได้