การที่จะเข้าใจความจริง ต้องอดทนที่จะรู้ว่าคำที่ได้ฟังแต่ละคำมีค่าในสังสารวัฏฏ์มากแค่ไหน จากการที่ไม่เคยเข้าใจถูกเลย พระธรรมที่ถูกปิดบังไว้ก็เริ่มเปิด ให้รู้ว่าพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง ตรัสถึงสิ่งที่กำลังมีจริงเดี๋ยวนี้
อะไรมีค่าที่สุด
ทุกคน ก็มีเพื่อนมากบ้างน้อยบ้าง หวังอะไรจากเพื่อน หรือว่าควรจะเป็นเพื่อนให้คนอื่นเขาหวัง การเป็นมิตรต่อกัน ก็แล้วแต่ว่าความคิดของคนว่าเราหวังอะไรจากเขา หรือว่าเขาหวังอะไรจากเรา มิตรหมายความว่าความเป็นเพื่อน ความเป็นเพื่อน คือ ไม่ใช่ศัตรู คำว่าเพื่อนมีความหมายมาก
มิตร คือ ผู้ที่หวังดีพร้อมที่จะเกื้อกูล เพราะฉะนั้นใครก็ตามที่เป็นมิตรกับเรา เขาหวังดีต่อเราแล้วเวลาที่เราเป็นมิตรกับใคร ก็หวังดีกับคนที่เราเป็นมิตรด้วย แต่ว่ามิตรต้องคบหาสมาคมกัน แล้วจะได้รับประโยชน์อะไรจากการคบหาสมาคม เพราะเหตุว่า สิ่งที่ดีที่สุดที่จะให้ ลองคิดดูว่าจะให้อะไรดี ให้ทรัพย์สินเงินทองให้ทุกสิ่งทุกอย่างก็เพียงชั่วคราว ที่เขาสามารถที่จะใช้สอยได้ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่สิ่งที่ดีกว่านั้นซึ่งใครก็ให้ไม่ได้นอกจากพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงบำเพ็ญพระบารมี (คุณความดีที่จะทำให้ถึงฝั่งของการดับกิเลส) เพื่อเป็นกัลยาณมิตรของทุกคนที่มีโอกาสจะได้ยินได้ฟังคำของพระองค์ ซึ่งกล่าวถึงสิ่งที่มีจริงซึ่งใครก็ไม่สามารถที่จะรู้ได้ ให้สามารถรู้ว่าการมีชีวิตอยู่ สิ่งที่ประเสริฐที่สุด คือการได้เข้าใจความจริงของชีวิต ตั้งแต่เกิดจนตายซึ่งใครก็ไม่สามารถที่จะให้ได้ คนอื่นก็เพียงแต่คิดเอา แล้วก็บอกอย่างนั้นอย่างนี้ ให้มีความสุขอย่างนั้นให้หมดความทุกข์อย่างนี้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้สามารถที่จะหมดทุกข์ได้ เพราะเหตุว่า สิ่งที่คนอื่นให้ที่ไม่ใช่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่ความเข้าใจสิ่งที่กำลังมีในขณะนี้ เพราะฉะนั้น ก็พูดถึงเรื่องปลายเหตุบ้าง พูดถึงต้นเหตุ แต่ว่าผลยังไม่ปรากฏ
แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ และให้สิ่งที่ดีที่สุดกับทุกคนด้วยคำที่ทรงแสดง ๔๕ พรรษา เพื่อที่จะให้มีความเข้าใจที่ถูกต้อง เพราะฉะนั้น เกิดมาได้อะไร จะดีที่สุด ได้ลาภ ได้ยศ ก็มีเสื่อมลาภ เสื่อมยศ ได้สรรเสริญ ก็มีนินทา มีทั้งนั้นแหละ ขึ้นๆ ลงๆ เพราะฉะนั้น ได้อะไรจะดีที่สุดเท่าได้ความเข้าใจความจริง.