Pakawa

พระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง เป็นประโยชน์เกื้อกูลสำหรับผู้ที่ได้ฟังได้ศึกษาอย่างแท้จริง ทำให้เป็นผู้มีเหตุผล ไม่ทำอะไรตามๆ กันโดยไม่ได้พิจารณาในความเป็นจริง เพราะได้อาศัยคำจริงแต่ละคำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง ทำในสิ่งที่ถูก ละทิ้งในสิ่งผิดไม่ส่งเสริมภิกษุอลัชชีเพื่อความดำรงมั่นแห่งพระธรรมวินัยบุคคลผู้ที่มีอัธยาศัยจริงๆ ในการที่บวชเป็นบรรพชิต ย่อมสามารถที่จะละอาคาร บ้านเรือน วงศาคณาญาติ ทรัพย์สมบัติ แล้วบวช ซึ่งเมื่อบวชแล้ว ก็มีการฟังพระธรรม …

คุณค่าอย่างยิ่งจากการที่ไม่รู้เป็นรู้ ได้จากคำที่มาจากการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โอกาสของการฟังพระธรรมก็ไม่แน่ว่าจะนานเท่าไหร่ จะมากหรือจะน้อย แต่ทุกครั้งที่ได้ฟังประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตก็คือ ได้เข้าใจความจริงไม่ประมาทในการอบรมเจริญปัญญา      ปุถุชน คือผู้ที่หนาด้วยกิเลส เป็นธรรมดาที่ยังมากด้วยกิเลส ปัญญาขั้นการฟังไม่สามารถละกิเลสได้ เพียงแต่ค่อยๆ เข้าใจขึ้น ความมีมานะตัวตนต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้เป็นธรรมดาของปุถุชน เพราะฉะนั้น …

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงพระมหากรุณาให้โอกาสเสมอ ให้ได้ฟังคำซึ่งจะเตือนใจให้สามารถที่จะพิจารณาว่า สิ่งใดเป็นกุศล สิ่งใดเป็นอกุศล หมายความว่า เปลี่ยนจากความไม่รู้ เป็นการค่อยๆ รู้ขึ้น เมื่อมีความเข้าใจถูกต้อง การพูด การทำ และความเข้าใจ ก็ถูกด้วยอิริยาบถปิดบังทุกข์ธรรมะมีทุกขณะ ไม่ว่าจะกำลังนั่ง …

ชาวพุทธต้องศึกษาให้เข้าใจพระธรรม ซึ่งพระธรรมไม่ง่าย และเมื่อศึกษาแล้ว ต้องทราบว่า ไม่ใช่เพียงศึกษาให้เข้าใจ แต่ว่าจะต้องพิจารณาเพื่อจะประพฤติปฏิบัติตาม ตามความสามารถ ตามสติปัญญา และตามการสะสมที่จะต้องค่อยๆเพิ่มขึ้น  จนกว่าจะเป็นผู้เห็นประโยชน์ของการมีชีวิตอย่างชาวพุทธที่ได้ทำหน้าที่ของชาวพุทธทานศีลภาวนาในชีวิตประจำวัน กุศลจิตกับอกุศจิตก็เกิดดับสลับกัน แต่สำหรับผู้ที่เป็นปุถุชนแล้วอกุศลจิตย่อมเกิดมากกว่า จะเห็นได้ว่ากุศลจิตเกิดน้อยมาก ในเรื่องของกุศลไม่ได้จำกัดเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ เพราะเหตุว่าสภาพจิตที่ดีงามนั้น  …

ต้องอาศัยกาลเวลาในการอบรมเจริญปัญญา เพื่อที่จะขัดเกลากิเลส เมื่อเห็นกิเลสมากเท่าไร ก็รู้ว่าจะต้องอาศัยกาลเวลานานมาก กว่าที่จะขัดเกลากิเลสนั้นๆ ได้ โดยที่ไม่ขาดการฟังพระธรรม และไม่ขาดการที่จะพิจารณาตนเอง พระธรรมทั้งหมด เป็นเรื่องของการอบรมเจริญปัญญา และการขัดเกลากิเลสทั้งสิ้นอวิชชามีแต่ไม่ปรากฏ    พูดถึงอวิชชา อยากรู้จักอวิชชา แล้วอวิชชาอยู่ที่ไหน ข้อสำคัญที่สุดก็คือเรามีคำมากมายที่จะพูดถึงสิ่งหนึ่งสิ่งใด ทั้งๆ …

“ทุกข์” ไม่ใช่สิ่งให้หนี… แต่เป็นสิ่งให้ “ปริญญา” (กำหนดรู้) 🧠✨💡 ปริญญา คืออะไร?ไม่ใช่แค่การคิดวิเคราะห์ แต่คือการ “เฝ้าดูด้วยสติ” จนเห็นสภาวะของชีวิตตามจริง:1️⃣ รู้อะไร: รู้เท่าทัน “อุปาทานขันธ์ 5” …

ผู้ที่ศึกษาพระธรรม เมื่อปัญญาเจริญขึ้นจากการฟังพระธรรมไม่ว่าจะเป็นส่วนใด ทั้งพระสูตร พระวินัย พระอภิธรรม เมื่อปัญญาเจริญขึ้น กุศลประการต่างๆ ก็เจริญขึ้นด้วยแยกรูปแยกนามพระพุทธองค์ ได้ทรงแสดงหนทางการดับกิเลสไว้ คืออริยมรรคมีองค์ ๘ หรือสติปัฏฐาน สติปัฏฐาน ๔ คือการรู้ลักษณะของสภาพธรรม ที่เป็นรูปและนามตามความเป็นจริงว่า …

ไม่ว่าจะเป็นอกุศลธรรมเพียงเล็กน้อยอย่างไร ก็เป็นโทษ เป็นภัย ที่ควรจะละคลายบรรเทาขัดเกลาในขณะนั้นเอง ถ้าไม่เห็นอกุศลธรรมอย่างละเอียด ก็ไม่รู้ว่านั่นเป็นอกุศลธรรม เมื่อไม่รู้ก็ไม่ขัดเกลาจาคะการสละ     ก่อนอื่นก็ต้องเข้าใจคำว่า จาคะ ซึ่งมีความละเอียดลึกซึ้งดังนี้ จาคะ หมายถึง การสละ ซึ่ง จาคะ ก็อาจเคยได้ยินคำว่า …

หน้าที่ของพุทธบริษัท ก็คือ ศึกษาพระธรรมให้เข้าใจ ถึงจะดำรงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ได้ วิธีรักษาดำรงก็คือต้องเข้าใจคำสอน เมื่อเข้าใจแล้วก็เผยแพร่สิ่งที่ถูกต้องปัญญาต้องเป็นไปตามลำดับการฟังพระธรรมศึกษาพระธรรมที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้ เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง และการศึกษาต้องเป็นไปตามลำดับ คือ เริ่มจากความเข้าใจที่ถูกต้องคือ ปริยัติ เมื่อมีความเข้าใจที่ถูกต้อง ก็ย่อมนำไปสู่การปฏิบัติที่ถูกต้อง เมื่อปฏิบัติที่ถูกต้องก็ย่อมนำไปสู่ปฏิเวธ การบรรลุธรรม …