**1. อยู่พอดี ไม่เกินจำเป็น**
กินพอดี ใช้พอดี ใจไม่หิว-Simple Life
**2. ดูแลกาย เพื่อให้ใจไม่ทุกข์**
กายไม่ทรุด ใจมีที่ว่าง สงบสุข
**3. อยู่กับวันนี้ ให้มากกว่ากับเมื่อวาน**
อดีตผ่านไป อนาคตก็ยังไม่มา- ไม่ค้องไปกังวลกับมัน
**4. รู้ทันใจ ไม่ต้องแก้ใจ**
แค่รู้ – ใจก็คลาย ไม่ยึด ไม่เกาะ
**5. วางบทบาท เป็นแค่คนธรรมดา**
ไม่ต้องเป็นใคร อยู่เป็นก็พอ
**6. ยอมรับความเปลี่ยนแปลงอย่างอ่อนโยน**
แก่ เจ็บ การจากไป เป็นธรรมดา
**7. เหลือชีวิตไว้เพื่อความสงบ**
สงบ คือทรัพย์แท้ของวัยนี้ ลูกหลานก็เป็นชีวิตของเขา
## 1. ใช้ชีวิตให้ “พอดี” มากกว่า “ให้ได้มาก”
วัยนี้ไม่ต้องพิสูจน์อะไรกับใครแล้ว
* กินพอดี * นอนพอดี * ทำพอดี
## 2. ดูแลกาย เพื่อไม่ให้เป็นภาระใจ
ไม่ต้องฟิตมาก ไม่ต้องเก่ง แค่ **ไม่ทรุด**ก็พอ
* เดินทุกวัน (ช้าแต่สม่ำเสมอ)
* ยืดเหยียด ขยับข้อ
* กินอาหารธรรมชาติ
* นอนให้พอ
> กายที่ไม่ปวดมาก > ใจจะมีพื้นที่ว่างให้ความสงบ
## 3. อยู่กับปัจจุบันให้มากขึ้น
วัยนี้-อดีตยาว อนาคต-สั้น
ถ้าใจยังเที่ยวไปอดีต–อนาคต → จะเหนื่อยฟรี
ฝึก:
* ทำสิ่งเดียวในแต่ละขณะ
* ไม่รีบ
* ไม่แข่งกับเวลา
> วันนี้ไม่ต้องชนะใคร
> แค่ไม่แพ้ใจตัวเองก็พอ
## 4. ปล่อยวางบทบาทที่ไม่จำเป็น ค่อย ๆ วาง
* ตำแหน่ง * ความคาดหวัง * ภาพลักษณ์
ให้เหลือแค่
* ความเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
* ที่หายใจ กิน เดิน นั่ง นอน
> วางบทบาท → ใจเบา
> ใจเบา → สุขง่าย
## 5. ให้คุณค่ากับความสงบ มากกว่าความตื่นเต้น
วัยหนุ่มสาวอาจต้องการความเร้าใจ
แต่วัยสูงอายุ **ความสงบคือทรัพย์ล้ำค่า**
* อยู่เงียบ ๆ ได้
* อยู่คนเดียวได้
* ไม่ต้องมีอะไรเกิดขึ้นตลอดเวลา
> ความสงบไม่ใช่ความว่างเปล่า > แต่คือ “ความพอ”
## 6. ทำใจกับความไม่เที่ยง
ร่างกายเสื่อม ความจำลด คนรอบตัวค่อย ๆ หายไป
ไม่ต้องต่อต้าน แค่ **ยอมรับอย่างอ่อนโยน**
> เข้าใจความไม่เที่ยง
> ใจจะไม่ทุกข์กับการเปลี่ยนแปลง
## 7. เหลือชีวิตไว้เพื่อ “การรู้” มากกว่า “การเอา”
ไม่ต้องสะสม ไม่ต้องเพิ่ม
แค่
* รู้กาย
* รู้ใจ
* รู้ความเป็นไปของชีวิต
> ชีวิตช่วงท้าย
> เหมาะกับการ “รู้” มากกว่า “วิ่งหา”