“ดูก่อนอานนท์ บางทีพวกเธอจะพึงมีความคิดอย่างนี้ว่า ปาพจน์มีพระศาสดาล่วงแล้วพระศาสดาของพวกเราไม่มี ข้อนี้พวกเธอไม่พึงเห็นอย่างนั้น ธรรมก็ดี วินัยก็ดีอันใดอันเราแสดงแล้ว ได้บัญญัติไว้แล้วแก่พวกเธอ ธรรมและวินัยอันนั้นจักเป็นศาสดาแห่งพวกเธอ โดยกาลล่วงไปแห่งเรา” วัดในพระพุทธศาสนา วัด หรือ อาราม เป็นสถานที่อยู่ของบุคคลต้องการความสงบ เป็นที่อยู่อาศัยของเพศบรรพชิต คือ พระภิกษุทั้งหลาย เพื่อศึกษาพระธรรมอบรมเจริญปัญญา ขัดเกลากิเลส และเป็นสถานที่ที่ชาวพุทธ…
หากว่าไม่มีการศึกษาพระธรรมคำสอนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง ไม่มีความเข้าใจถูกเห็นถูกตั้งแต่ต้นแล้วไม่มีทางที่จะมีปัญญาเจริญขึ้นในขั้นต่อไปที่เป็นขั้นระลึกรู้ตรงลักษณะของสภาพธรรมที่กำลังปรากฏตามความเป็นจริง จนถึงขั้นประจักษ์แจ้งความจริงดับกิเลสตามลำดับขั้น ได้เลย ถ้าไม่มีปริยัติปฏิบัตย่อมมีไม่ได้ สาวกคือ ผู้สำเร็จได้จากการฟัง ฟังอะไร คือ ฟังพระธรรมที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้ เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง พระพุทธเจ้าทรงแสดงว่า การศึกษาต้องเป็นไปตามลำดับ คือ เริ่มจากความเข้าใจที่ถูกต้องคือ ปริยัติ…
พระธรรม ที่พระพุทธองค์ทรงแสดง หลากหลายนัย ซึ่งทั้งหมดทั้งปวงนั้น ก็เพื่ออุปการะเกื้อกูลให้ได้เข้าใจธรรม เข้าใจสิ่งที่มีจริงตามความเป็นจริง ไม่ให้เข้าใจผิดคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง เพราะความจริง เป็นอย่างไร ก็เป็นจริงอย่างนั้น ใคร ๆ ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ เรื่องของศีล ศีล…
พุทธศาสนาในประเทศไทยปัจจุบัน ซึ่งในรัฐธรรมนูญระบุว่านับถือพุทธนิกายเถรวาท แต่ในความเป็นจริง มีสำนักต่างๆ มีอาจารย์ต่างๆ มีคำสอนที่แตกต่างกัน มากมายเต็มไปหมด บ้างก็อ้างคำสอนของครูอาจารย์ที่สอนต่อๆ กันมาโดยไม่ตรงกับคำสอนในพระไตรปิฎก เป็นคำสอนที่เกิดจากการเข้าใจผิดเห็นผิด หรือคิดคำสอนแบบของตนๆ ยังให้มีผู้หลงผิดเชื่อถือในตัวครูอาจารย์ นั้นๆ หันหลังให้คำสอนที่แท้จริง นี้เป็น…
การฟังพระธรรม ศึกษาพระธรรมอบรมเจริญปัญญาในชีวิตประจำวัน ย่อมเกื้อกูลต่อการเจริญขึ้นของกุศลธรรม เมื่อปัญญาเจริญขึ้น เพิ่มมากขึ้น ก็จะเป็นเหตุให้จิตใจสงบจากกิเลส สงบจากอกุศล ตามระดับขั้นของความเข้าใจ จนกว่าจะถึงความเป็นผู้สงบจากกิเลส สงบจากอกุศล โดยประการทั้งปวงได้ในที่สุด สมถภาวนาและสมาธิ สมถภาวนากับการทำสมาธิ สมาธิเป็นสภาพธรรมที่ตั้งมั่นในอารมณ์ ซึ่งได้แก่เอกัคคตาเจตสิกที่เกิดกับจิตทุกดวง เมื่อจิตฝักใฝ่มีอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งนานๆ ลักษณะของเอกัคคตาเจตสิก ก็ปรากฏเป็นสมาธิ คือ…
ธรรมะ ยาก เพราะฉะนั้น ไม่มีตัวตนที่จะไปทำให้ง่าย หรือว่าไม่มีความเป็นตัวตนที่อยากจะได้ผลเร็วๆ แต่เป็นผู้ที่ตรงที่จะต้องสะสมความเข้าใจ ความละเอียด ความลึกซึ้งของธรรมจนกว่าจะเป็นปัญญาของตัวเองที่ค่อยๆ เข้าใจถูกต้องขึ้น ไตรลักษณ์ ไตรลักษณ์ หรือ ไตรลักษณะ หรือจะเรียกว่า สามัญญลักษณะก็ได้ (ลักษณะทั่วไปของสภาพธรรม)…
คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เริ่มทำให้ผู้ฟังเป็นคนตรง และ ความดีทั้งหมดจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นจากความเป็นผู้ตรง สิ่งใดถูก สิ่งใดผิด คนนั้นสามารถที่จะรู้ว่าสิ่งที่ถูก ควรกระทำ สิ่งที่ผิด ไม่ควรกระทำ เดช ๕ กำลังเผาผลาญอกุศล คำว่า…
ถ้าไม่มีใครกล่าวคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วใครจะรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด และที่สำคัญ คำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือพระพุทธศาสนา ยิ่งเปิดเผย ยิ่งรุ่งเรือง คำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถูกปกปิดด้วยคำของบุคคลอื่นนานแสนนาน ถึงเวลาแล้วที่เมื่อมีใครก็ตามที่เข้าใจถูกต้อง ก็ช่วยกันแสดงความจริง ตรงตามความเป็นจริง เพื่อพระพุทธศาสนาจะได้รุ่งเรือง เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นต่อไป กตัญญูกตเวที กตัญญูกตเวที หมายถึง บุคคลผู้รู้คุณที่ผู้อื่นกระทำดีแก่ตน…
พระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงนั้น มีความละเอียดลึกซึ้งอย่างยิ่ง ทั้งหมดเป็นไปเพื่อความเข้าใจถูกเห็นถูกโดยตลอด ไม่ว่าจะทรงแสดงโดยพยัญชนะใด นัยใด ก็ไม่พ้นไปจากเพื่อความเข้าใจถูกเห็นถูก เพื่อความเจริญขึ้นของกุศลธรรม เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลสของตนเอง สวดมนต์ภาวนา คำว่า มนต์ มาจากภาษาบาลี คือ มนฺต หมายถึง ปัญญา บางครั้งก็มีคำว่า พุทธมนต์…
ผู้ที่มีความเห็นผิด จะไม่รู้ว่าตนเองมีความเห็นผิด เพาะความเห็นผิด แสดงตัวคล้ายปัญญา ซึ่งความเห็นผิดเกิดร่วมกับโลภะมูลจิต จึงมีความยึดมั่นในความเห็นผิดนั้น จนกว่าจะได้ศึกษาพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยความเคารพ ด้วยความแยบคาย จึงจะละความเห็นที่ผิดนั้นได้ ความเห็นผิด ความเห็นผิด หรือมิจฉาทิฏฐิ เป็นสภาพธรรมที่มีจริง ที่เป็นอกุศลธรรม…